Tag Archives: Haarlem

24nov/15

Gevolgen vluchtelingenstroom op microniveau

DEEL 1: De overrompelingstactiek

ALGEMEEN

Sinds de zomer van 2015 morrelt een niet-aflatende stroom vluchtelingen aan de grenzen van Europa. Land na land laten ze achter zich om door te dringen tot in de haarvaten van West- en Noord-Europa. Met grote gevolgen, op macro- en microniveau. Ook in Nederland is de impact groot: naast talrijke vormen van noodopvang (in 2016 moeten er bijvoorbeeld 30.000 extra plekken bijkomen), wil Nederland op korte termijn 24.000 statushouders huisvesten. 

HET VERLOOP

Na de noodoproepen van het Centraal Orgaan Asielzoekers (COA) aan alle Nederlandse gemeenten in september en oktober 2015 om in Olympisch recordtempo noodopvang voor vluchtelingen beschikbaar te stellen, volgt een bijna hysterisch plan van de regering om op zeer korte termijn tijdelijke (voor maximaal 10 jaar) woonruimte voor statushouders uit de grond te stampen. Doel daarvan is de doorstroom binnen asielzoekerscentra te vergroten.

Urgentielijst
In de slibstream van deze nijvere houding, worden de burgers die al jaren op een fatsoenlijke sociale woning wachten, onhandig meegenomen. Want zoveel is de bestuurders wel duidelijk: als de overheid statushouders ineens met stip laat stijgen op de urgentielijst van sociale woningbouw, wordt het draagvlak voor het toelaten van asielzoekers onder de minder draagkrachtige woningzoekers natuurlijk in snel tempo afgebroken.

Autoritair bestuur
In deze voortvarendheid van bestuurlijk handelen worden bepaalde zaken al snel over het hoofd gezien: wat is bijvoorbeeld de impact van dergelijke initiatieven op een dorp, een wijk of een straat? Hoe autoritair (en weinig democratisch) mag een (lagere) overheid te werk gaan en op basis waarvan?

Haarlem
Ook Haarlem zet haar beste beentje voor. Na twee locaties  voor noodopvang beschikbaar te stellen, zijn er plannen om in recordtempo ruim 200 al dan niet ‘tijdelijke’ (voor ten minste 10 jaar) woningen te realiseren, ofwel in bestaande, leegstaande panden ofwel door versnelde bouw op braakliggend terrein. Voor de helft worden de nieuwe woningen toegewezen aan statushouders en voor de helft aan overige urgent woningzoekenden in de stad.


IMPACT OP BEWONERS

Delftplein-Haarlem-600x300

De kansrijke locatie op het Delftplein.

Delftplein in Haarlem-Noord
Het toeval wil dat ikzelf omwonende ben van een van de ‘kansrijke locaties’ voor dit plan. Het gaat om een klein, groen postzegeltje met rijen populieren, een trapveld en moestuinen aan de rand van Haarlem-Noord, zo’n 30 m voor mijn huis.

Met dit (nu nog voorlopige) collegebesluit kan mijn groene uitzicht binnen luttele maanden veranderen in het sociale gezicht van Haarlem: 80 woonblokken op een zeer klein stukje grond met ten minste 200* bewoners die daar de komende 10 jaar (!) hun leven gaan leiden.

Popcorn op de bank
Tot voor kort zat ik bij wijze van spreken nog met ‘popcorn op de bank’ naar het menselijk drama in het Midden-Oosten te kijken. Nu de gemeente Haarlem ineens versnelde stappen zet voor de bouw van dergelijke ‘tijdelijke’ woningen, word ik letterlijk met mijn neus gedrukt op de gevolgen van de vluchtelingenkwestie.

Zelf betrokken
Omdat ik nu direct betrokken ben bij de overhaaste stappen van de regering en de overrompelingstactiek van de gemeente en dus op microniveau kan zien wat er gebeurt, leek het mij zinnig eens een spotlight te zetten op bepaalde elementen in het proces. In een serie blogs leg ik vooral de nadruk op opmerkelijke details.

*Per woning voor statushouders moeten er minimaal 4 statushouders in een woning worden geplaatst (Bron: NOS-journaal 20.00 uur, vrijdag 27 november, na 11.40 min)

Lees meer

03mrt/10

Huldiging in Haarlem

[COLUMN]

Ik weet niet hoe ze het doen in Haarlem, maar sinds burgemeester Schneiders aan het roer zit (juli 2006) is de ‘muggen’stad overal de beste in. De Beste Winkelstraat (Kleine Houtstraat, 2009), De Meest Gastvrije Stad (2009), Het Best geherstructureerde Bedrijventerrein (Waarderpolder, 2010) en onlangs heeft Haarlem ook nog de Beste Lokale Webpoliticus (Jeroen Fritz) gescoord. Misschien ligt het aan mij hoor, maar het begint toch wat ongeloofwaardig te worden.

Maar wellicht zitten de andere burgemeesters wel te suffen, want welke stad stond er weer met zijn neus vooraan toen de Olympische Equipe uit Vancouver eenmaal op Nederlandse bodem was geland? Jawel hoor: Haarlem. Op dinsdag 2 maart jongstleden was ze gaststad voor de huldiging van de deelnemers aan de Olympische Winterspelen.

I was there, op dat plein tijdens de huldiging in Haarlem. Een gebreide sjaal hing wat slordig aan de bomen, rond de nek van het standbeeld van Laurens Janszoon Coster en aan de Vleeshal. De gemeente Haarlem en organisator NOC*NSF wilden met de sjaal de sporters ‘een warm welkom heten’. Ook werden er ovenhandschoenen uitgedeeld, die melig heen en weer wapperden bij de dreun van de muziek van Wolter Kroes. Het plein van de Grote Markt raakte rond half vijf wat vol, maar echt dringen was het ook niet. Het was pas echt topdrukte om kwart voor vijf, om na de climax weer snel uiteen te vallen.

De Equipe is welgeteld tien minuten op het podium geweest. Voor ik er erg in had, waren ze weer verdwenen. Er hing nog wat glimmende confetti in de lucht, af en toe vloog een verdwaalde oranje ballon met TNT-logo omhoog, maar de vlammen van het decor sloegen maar niet over op de massa. Hoewel het met z’n allen op zo’n plein altijd wel kicken is natuurlijk. Als opwarmertje dansten de kids van de Hustlekidz enthousiast over de planken (ze wisten van geen wijken en mengden zich al hustlelend tussen de helden uit Vancouver…op een gegeven moment zag ik het verschil niet meer, het was één oranje waas), dus aan hen kan het niet gelegen hebben.

Toch zag het er op tv allemaal wel heftig uit, Haarlem staat weer op de kaart, de Haarlemmers mochten – onbetaald – opdraven als figuranten, maar hadden eindelijk weer eens een verzetje. Ik miste eigenlijk alleen de UNOX-handschoenen nog.