Opnieuw een incident met Schotse Hooglanders. Ditmaal in het natuurgebied tussen Wijk aan Zee en Heemskerk. We liepen richting de strandopgang Heemskerk. Er stonden twee Hooglanders op het fietspad (zo’n 25 meter van ons vandaan) en waren daar voorlopig niet van plan weg te gaan. Eén keek ons zeer indringend en lang aan, waardoor we besloten ‘de regels’ maar eens op te volgen en met een grote boog om betreffend dier heen te lopen. Door een ondoordringbare bermbegroeiing baanden wij ons een weg. Maar ook daar troffen we ineens een Hooglander (een paar meter van ons vandaan). Weer rechtsomkeerd dus naar het fietspad. Dan maar helemaal teruglopen tot de eerste dwarsweg, besloten we deemoedig. Maar wie schetst onze verrassing (we hadden nog geen 10 meter gelopen) toen ook daar twee Hooglanders stonden, waarvan er een vlak naast het pad, die ons ook weer zeer indringend in de gaten hield. We waren ingesloten. Wat nu te doen? Een jogger huppelde rustig langs het dier en ik dacht in zijn spoor ‘mee te huppelen’. Bij mij ging het nog goed, maar toen vriend x hetzelfde wilde doen, begon betreffend dier hevig met zijn kop te schudden en een paar stappen richting vriend te doen klaar voor de aanval (we hebben het namelijk al een keer eerder meegemaakt en kenden de preludes voor een aanval). Na een rauwe schreeuw vanuit de onderbuik kwam het dier – hoe opmerkelijk – toch even tot stilstand en kon betreffende vriend doorlopen.

UITDAGING NATUURORGANISATIES
In plaats van de klachten van natuurgebruikers over de Schotse Hooglanders steeds maar weer te bagatelliseren, dagen wij de natuurorganisaties, zoals Natuurmonumenten, PWN en Staatsbosbeheer, uit eens een meldpunt in te stellen en eens wérkelijk bij te houden hoeveel last mensen van betreffende dieren hebben en wat de algemene opinie van de natuurvorsers en – genieters over dit fenomeen is en waarom.

De betreffende organisaties zijn er, nemen wij aan, niet voor zichzelf en ook niet om de Schotse Hooglanderpopulatie in stand te houden, maar de natuur te onderhouden zodat de Nederlandse burgers kunnen genieten van hun ‘eigen’ natuur. En natuur met Schotse Hooglanders, tja, dat blijkt steeds maar weer eerder een jungle te zijn dan een mooi evenwicht tussen mens en dier.

Een mooi alternatief: schapen en pony’s. Ongevaarlijk, vredig en leuk.

Al jaren op zoek naar gelijkgestemden over de maakbare natuur en schotse hooglanders.

De situatie hier op Texel word steeds erger. De westkant is nationaal park en dat weten we nu ook. De geschiedenis van Texel en schapen zijn met elkaar verbonden. Al in de eerste reisverslagen over het mooie eiland worden al schapen en schapenboeren genoemd. Helas was het een fransman die niet begreep dat veel kijken naar je kudde ook werken was. Sinds mensenheugenis zijn er duinboeren die met hun schapen een mooie flora onderhielden. Sinds staatsbosbeheer is verandert van een dienende naar een verdienende organisatie gaat het hier mis.
Dit jaar is de laatste duinboer vertrokken uit de Slufter. Rest nog enige schapen op de zanddijk en de mokbaai. Over een jaar is overal schrikdraad waarachter de exoten scharrelen. Veel strond op de paden, gevaarlijke situaties in het hoogseizoen met 45.000 extra toeristen en een verandering van flora fauna. Vogels die niet meer terugkomen omdat hun voedsel en leefgebied wordt opgegeten door de grote grazers. Den Hoorn het kleine dorp aan de zuidpunt is bijna ingesloten door schrikdraad. Een smalle strook is nog goed begaanbaar door de duinen naar zee. Vroeger trok de Hoorender bevolking er op uit om zondags te picknicken in de duinen. Helaas dat is niet meer.
Wat is hiervan de reden. Duinboeren zijn te duur en er zijn vele voorstanders van de maakbare natuur hier op het eiland (waaronder staatsbosbeheer) en vele zooloten die graag een plantje zien verschijnen, waarvan ze dan uit hun bol gaan.
Mijn voorstel is deze:

Schaf het machine park van SB af (four-wheeldrives) en geef mensen een curcus landschapsbeheer die het duinboeren weer willen oppakken. Er blijft genoeg geld over voor ondersteuning van de boeren na afschaffing van bestuurders en andere hotemetoten, die graaiers met die grote grazers.
Er is in het dorp een plan om een schapen museum te beginnen. Lekker handig met dat schotse tuig in de duinen. Ideaal zou zijn een schapen museum in de duinen met kuddes wolbaaltjes om ons heen

Ik ben al tijdenlang fan van u. U schrijft heel grappig, het klinkt vrolijk. Ik heb me tijdens het lezen van uw stukjes dikwijls afgevraagd wie u was, hoe u eruit zou zien. Uw leuke maar o zo confronterende stukje over strandtent Parnassia heeft mij de ultieme oplossing aangedragen, om antwoord te krijgen op deze prangende vragen. Vanaf nu zal ik dagelijks op de herentoiletten van Parnassia te vinden zijn, in de hoop een blik te mogen werpen op uw volle lippen en uw verwarde haar. U zult niets van mij merken, uw prins hoeft niet te vrezen. Maar mijn strandbezoek zal nooit meer hetzelfde zijn.